Bekijk de galerij

Architectuur als statement

Nieuwbouw open

Aan de buitenkant ziet de woning er uit als een woonmachine: streng en gesloten aan drie zijden, open aan de zuidwestkant.

KRACHTLIJNEN1. De ruimtelijkheid van de woonkamer speelt een belangrijke rol binnen het concept. 2. De binding met de omgeving: de woning staat niet op zichzelf maar is in dialoog met de omgeving. 3. De drie ‘silo’s’ grijpen terug naar het barokke principe van ruimte in de ruimte en brengen een architecturale meerwaarde in het interieur. 4. Het gebruik van steelframe. De wanden zijn zelfdragend en laten een flexibele indeling toe. 5. De fysische ervaring van het intellectuele denkproces – het concept – door het gebruik van nieuwe materialen.

ARCHITECTJos Vanderperren

Wie het onderwerp ‘barok’ aansnijdt, haalt het troetelkind van architect Jos Vanderperren van stal. De architect kan gefascineerd uitweiden over de universele schema’s en magische getallen van Palladio, Guarino Guarini, Niceronis en hun illustere navolgers als Hendrik Beyaert.

Tijdens en na zijn studies verdiepte hij zich in hun talloze geschriften en traktaten. Hun kennis is ook zijn kennis geworden en inspireert hem nog dagelijks in zijn beroepspraktijk. In Melsele ontwierp Jos Vanderperren enkele jaren geleden een woning die veel weg heeft van een ‘woonkathedraal’.

De samenhangende taal van de barok en de renaissance wist hij in dit project om te zetten in een fascinerende ruimtelijke werking. Het barokke appel werpt hier duidelijk zijn vruchten af. Vanderperren denkt in structuren, verbindt en ontkoppelt ruimtes en schuift ze in elkaar als Russische matroesjka’s.

Woonmachine

Aan de buitenkant ziet de woning er uit als een ‘woonmachine’: streng en gesloten aan drie zijden, open aan de zuidwestkant. Maar binnen vertaalde Vanderperren de barokke ruimtefilosofie in drie gearticuleerde bouwvolumes. De ‘silo’s – of zijn het eerder gestileerde pilasters? – springen naar voren maar raken net niet het plafond.

Hun aanwezigheid is heel nadrukkelijk door hun sterke sculpturale en massieve vorm. Ze beantwoorden aan de woonwensen van de opdrachtgevers en bieden de mogelijkheid om er kunstwerken aan op te hangen. De gesloten, eenvoudige maar sterke vormen bieden praktisch onderdak aan een bergruimte, een vestiaire met toilet en de keuken op het gelijkvloers, en een dressing, een badkamer en een kleine slaapkamer op de bovenste verdieping.

Het vervlechten van architecturale volumes is een thema dat even subtiel speelt aan de buitenkant van dit woonproject. De gesloten en open structuur, het geprononceerde contrast tussen de donkere baksteen en de openheid van de zuidwestkant waar glas en metaal grote sier maken, wekt de illusie alsof er twee volumes in elkaar werden geschoven.

De drie donkere gevelpartijen in gitzwarte gevelbaksteen (Röben) met slechts spaarzame raamopeningen, houden als en stoere burcht de ‘onveilige’ buitenwereld op afstand. Langs straatzijde sluit het huis zich duidelijk af van zijn omgeving. De zuidwestelijke gevel daarentegen bezit een opmerkelijke openheid, en is getooid met een transparante voorzetgevel bestaande uit een raamwerk van strekmetaal (inox).

Opbouw

Wat dit huis ook veel lichter maakt dan de meeste woningen in de omgeving, is de opbouw. Zo werd geopteerd voor een droog bouwproces met een zelfdragend, stalen skelet bestaande uit dunwandige C-profielen.

Deze profielen hebben een dikte variërend van anderhalf tot tweeënhalve millimeter, en zijn getrokken uit verzinkt metalen platen. De muuropbouw ziet er als volgt uit: C-profiel, een geconditioneerde OSB-plaat, buitenisolatie, ventilatiespouw, metselwerk of buitenbepleistering op de isolatie.

Philip Willaert

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels