Bekijk de galerij

Discreet en modern

Renovatie halfopen

Deze woning van eind jaren '60 is omgetoverd in een modern huis. Toch bleef het oorspronkelijke karakter bewaard.

KRACHTLIJNEN 1. Een vloeiende en visuele circulatie tussen de verdiepingen. 2. Een esthetische eenheid op het vlak van materialen en kleuren. 3. De uitbouw die zorgt voor extra ruimte en licht. 4. De moderne soberheid respecteert de geest van de locatie.

ARCHITECT Daphné Dulait Architecture & Design

Deze driegevelwoning werd in 1969 gebouwd in de Brusselse rand, in een residentiële wijk in Sint-Genesius-Rode. Het huis was donker en over de inrichting leek nauwelijks nagedacht. Gezien de ouderdom van het pand moesten de technische voorzieningen (loodgieterij en elektriciteit) én het dak volledig worden vernieuwd. Architecte en bouwheer Daphné Dulait heeft deze renovatie aangegrepen om ook de inrichting van de volumes, de circulatie en de natuurlijke lichtinval te herzien.

Achter de schuifdeur ligt de zitkamer: een grote open ruimte met achtereenvolgens de keuken, de eetkamer en het salon dat op de tuin uitkijkt. Afgezien van een kleine, afgescheiden keukenhoek werden in de zitkamer geen muren opgetrokken. De architecte wou hier immers een volledig open ruimte kunnen inrichten. Langs de straatkant beslaat de keuken met betegelde vloer de hele breedte van het huis. Het centrale kookeiland, afgewerkt in graniet, geniet van natuurlijke lichtinval via de drie ramen langs de straatkant én van een uitzicht op de rest van de zitkamer.

Licht

Om meer natuurlijk licht en meer diepte op het gelijkvloers (oorspronkelijk 10 meter) te creëren, heeft de architecte het geheel met twee meter uitgebreid met een uitbouw met een plat dak waarop een terras werd aangelegd. “Door de uitbouw moest de volledige achtergevel worden gestut en moesten we een stedenbouwkundige vergunning aanvragen,” benadrukt de architecte.

Een groot schuifraam geeft voortaan uit op een ruim terras, dat betegeld is met Aziatische blauwe hardsteen met mooie kleurschakeringen. De bouwheer kan zich daarmee best verzoenen en ziet daarin een “verwijzing naar het levende en evolutieve karakter van het materiaal.”

Opbergvakken

De architecte wilde praktische en onderhoudsvriendelijke ruimtes creëren met zoveel mogelijk inbouwmeubilair en opbergkasten die alle beschikbare volumes discreet benutten. De schoorsteenmantel die in het midden van de zitkamer was gesitueerd, wat vrij ongelukkig was in de nieuwe indeling, werd weggehaald om plaats te maken voor een laag meubel dat zich uitstrekt over de hele lengte van de eetkamer en het salon Het rechthoekige en diepe parallellepipedum, een knap ontwerp van de architecte, fungeert meteen als zitbank aan de eettafel.

In de uitsparingen in de zitting kunnen heel wat spullen worden opgeborgen. In het salon zijn diezelfde opbergvakken dan weer frontaal toegankelijk, zodat de horizontale oppervlakte ervan gebruikt kon worden als rek.

Stephan Debusschere

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels