Bekijk de galerij

Een schrijn voor kunst

Nieuwe appartementen en loften

Een typische flat uit de jaren 60, somber en benepen, werd omgetoverd tot een moderne en hagelwitte woonruimte.

KRACHTLIJNEN1. De gestileerde indeling van het appartement. 2. Het evenwicht tussen openheid en intimiteit. 3. De aandacht voor natuurlijke lichtinval. 4. De integratie van kunstwerken in het inrichtingsconcept.

ONTWERPPascal Noé

De eigenaar kocht deze ruimte van 110 m² in een somber, ingesloten jaren 60-gebouw omdat ze volgens hem méér mogelijkheden bood dan de flat die hij al enige tijd bewoonde in datzelfde gebouw in het centrum van Luik. Meer ruimte, een vrije doorkijk en geen directe overburen.

Somber en complexHij kon het appartement echter niet in de huidige staat betrekken, omwille van de sombere en complexe inrichting, een gevolg van het feit dat beide hoofdgevels niet parallel ten opzichte van elkaar staan. Daardoor ontstonden bij de indeling twee aparte clusters en een aantal driehoekige en overbodige restvertrekken ter hoogte van de gang, de confrontatiezone tussen beide ingerichte gehelen.

Vóór het interieur volledig kon worden herwerkt, moesten eerst de zuilen en draagbalken die de structuur vormden, geanalyseerd worden. Een bijzonder complexe opdracht, gezien de hoek die door de gevels werd gecreëerd. ‘Bleven uiteindelijk bewaard: de schoorsteen, de technische kokers, twee zuilen en de kamers aan de zuidkant. Aan de noordzijde werd alles afgebroken.’

De keuken en de badkamer bleven om technische redenen op dezelfde plek behouden. Ook de gevels bleven onaangeroerd, omwille van beperkingen die voortvloeiden uit de structuur van het geheel.

OpenheidMet uitzondering van de twee slaapkamers en de badkamer aan de zuidkant (met uitzicht op een blinde muur) werd de flat dus grotendeels opengewerkt. Die openheid garandeert een vrije circulatie van de inkomhal naar het salon, via de keuken en de eetkamer.

De noodzakelijke zuilen en draagbalken werden achter meubilair en een vals plafond weggestopt. De hoogteverschillen zorgen voor een zekere dynamiek. “De wirwar aan draagbalken, die niet meer bij de nieuwe inrichting paste, moest worden gecamoufleerd. Op die manier werden we bevrijd van het oude tracé dat niet strookte met het idee van openheid”, verduidelijkt de architect.

MultifunctioneelHoewel de kamers aan de zuidkant bewaard bleven, liggen ze verscholen achter een multifunctionele houten structuur die het geheel uniformeert. Het lange meubel met schuifpanelen uit wengé vertrekt aan de inkom en leidt via de keuken en de eetkamer naar het salon.

Alle bijkomende functies kregen er een plaatsje: een linnenhoek, een dressing én een gangetje naar de slaapkamer, het bureel en de badkamer. “Het meubel vormt een kernelement in de inrichting”, vindt de architect. “Het zorgt voor een mooi contrast, dankzij de donkere kleur van het hout die afsteekt tegen het wit dat elders overal aanwezig is.”

Léa Bierlin

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels