Bekijk de galerij

In beeld: Dit rijhuis is amper drie meter breed, maar voelt toch ruim aan

Woningreportages

In Kortrijk staat een huisje. En ja, dat mag je gerust letterlijk nemen, want de voorgevel is hoop en al drie meter breed. Velen zouden zich daardoor laten afschrikken. Dat was echter buiten Zoë Van de Velde gerekend. Deze jonge architecte kwam, zag en overwon. En dat zonder het budget uit het oog te verliezen.

Ook al kende ik de afmetingen op voorhand, toch is het even schrikken wanneer ik voor het huis sta. Deze rijwoning ziet er nog smaller uit dan verwacht. Om je een idee te geven van de beperkte breedte: wanneer twee personen met gespreide armen naast elkaar tegen de voorgevel staan, bevinden ze zich elk met ongeveer een halve arm bij de buren. Maar voor Zoë Van de Velde vormde het geen bezwaar. “Op het moment van de aankoop was ik net afgestudeerd als architect. Voor mij was het dus een mooie opportuniteit om mijn kunnen te tonen”, vertelt ze.

“Ik heb dit huis kunnen kopen dankzij een project van het Kortrijkse stadsontwikkelingsbedrijf. Dat stelde in 2011 een tiental panden te koop. Een voorwaarde was wel dat de nieuwe eigenaars het gebouw volledig zouden slopen en er een nieuwbouw in de plaats zouden zetten. Het stadsproject gaf ons als jong koppel dus de kans om een eigen woning te kopen. Tegelijkertijd speelde ook de combinatie afbraak/heropbouw budgettair in ons voordeel: in bepaalde steden, waaronder Kortrijk, betaal je dan namelijk maar 6 procent btw in plaats van 21. Zo is het avontuur begonnen.” Een geslaagd avontuur, zo blijkt, want het gedurfde karakter van het project leverde Zoë in 2013 de Kortrijk Heritage Architectuurprijs op.

Veel potentiële kopers zouden nochtans passen voor zo’n smalle woning. “Dat hoor ik inderdaad vaak zeggen,” knikt Zoë, “maar voor mij vormde ze juist een uitdaging. Al moet ik toegeven dat het ook voor mij even schrikken was toen het oude huis helemaal afgebroken was. De lange spie die toen overbleef, was echt wel heel smal. Vervolgens ben ik ideeën beginnen uitwerken op papier. Daarbij waren voor mij twee punten heel belangrijk: het daglicht zo veel mogelijk binnenhalen en de ruimte optimaal benutten.”

Lees de hele reportage in Ik Ga Bouwen 408.

Tekst: Anja Giegas

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels