Bekijk de galerij In beeld: hoe een oude schuur verbouwd werd tot een glazen vakantiehuis

In beeld: hoe een oude schuur verbouwd werd tot een glazen vakantiehuis

Renovatie, Reportages

"Elke architect wil vroeg of laat een glazen huis bouwen." Aan het woord is Xavier Donck van Donck Architecten uit Deinze. Samen met zijn zoon en vennoot Arthur en een team van gedreven aannemers blies hij een oude schuur nieuw leven in. Het pand is nu een vakantiewoning met maximaal uitzicht op het weidse polderlandschap.

Jarenlang jagen – op wild, niet op vastgoed – in de omgeving van een schuur waar je stiekem dol op bent en dan op een dag ontdekken dat ze te koop staat … Dat overkwam Roos uit Alveringem, een rustige gemeente in de polders van Bachten de Kupe. Eerst droomde ze van een jachthuis, wat later zag ze er een vakantiewoning in. “Wie van een schuur uit 1897 een parel van een vakantiehuis met voldoende slaapplaats voor zes personen wil maken, moet een beetje zot zijn. Gelukkig is Roos dat”, zegt haar architect Xavier Donck terwijl hij nu, drie jaar na de oplevering, het eindresultaat nog eens bewondert.

Hoe begin je aan een project zoals dit? Hoe transformeer je een voormalige opslagplaats voor hooi, die eind 19de eeuw met recuperatiemateriaal werd gemaakt en waar de wind meer dan honderd jaar door spleten en kieren kon waaien, in een aangenaam vakantieverblijf met alle nutsvoorzieningen? En hoe maak je als architect een statement zonder de ziel van het pand verloren te laten gaan? Het antwoord van Xavier Donck is even eenvoudig als geniaal: “Met liefde voor de schuur. Deze verbouwing heeft dat gevoel bij ons aangewakkerd.”

Ingepakt in hout

Een schuur is zoals een loft: een grote open ruimte met een ruwe charme die je absoluut moet bewaren. Van bij de start was het dan ook de bedoeling om de mooiste originele elementen te behouden, zoals de kopgevels, balken en kepers, de zijdeur, de poort vooraan en een deel van de Boomse dakpannen. Dat moest trouwens van het agentschap Onroerend Erfgoed; de schuur was niet geklasseerd maar wel opgenomen in de inventaris.

Het eerste grote karwei was de oude vloer openbreken en nieuwe fundamenten van beton gieten, zo werd de constructie stabiel. Een tweede noodzakelijke ingreep bestond uit de bouw van een houtskelet rondom de schuur: de stenen muren konden het gewicht van het nieuwe glas simpelweg niet aan. De schuur is nu als het ware ingepakt in de nieuwe structuur.

Metalen constructie

De schuur bestaat uit vier even grote delen, ook wel ‘koren’ genoemd, en elk koor meet vier meter. “Dat is de maximale afstand die je kunt overbruggen met één balk.” Het eerste koor was vroeger voorbehouden aan het vee en had al een eerste verdieping waar hooi lag opgeslagen. Omdat zes slaapplaatsen een van de vereisten van stedenbouw was, zat er niets anders op dan extra ruimte te creëren in de hoogte.

Er kwamen een tussenverdieping en een tweede verdieping bij. Zo is er nu voldoende plaats voor drie dubbele bedden en twee badkamertjes onder het dak, elk met toilet, douche en lavabo. Ook aan bergruimte is er geen gebrek dankzij enkele inbouwkasten.

Afrikaanse meubels

Een aantal meubels kocht Roos in Afrika, meer bepaald in Kenia, het land waaraan ze dertien jaar geleden haar hart verloor. De imposante tafel uit mahonie, waarvan het blad in één stuk uit een aangespoelde boomstam werd gezaagd, is het pronkstuk van haar interieur. Verder zijn ook de barkrukken en de drie bedden gemaakt uit Keniaans drijfhout. Het robuuste karakter van de meubels past perfect bij het tweede leven van deze oude schuur.

Ontwerp Xavier et Arthur Donck – www.donck.archi

Tekst Katrien Depoorter
Beelden Bieke Claessens

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels