Bekijk de galerij In beeld: zwevend bureau boven huizenblok

In beeld: zwevend bureau boven huizenblok

Reportages

Philippe le Bussy ontwierp een nieuwe uitbreiding om zijn architectenbureau harmonieus te integreren in zijn huis. Het werd een luchtig volume dat op de royaal beglaasde keuken werd neergepoot. Wanneer alle ramen open staan, lijkt de uitbreiding zelfs te zweven.

Wie in deze buurt van Luik woont, gaat er niet graag weg. Gelukkig was dat probleem nooit aan de orde voor architect Philippe le Bussy en zijn gezin: ze konden immers een woning kopen op enkele meters van het huis dat ze al vijf jaar huurden. Het was een droom die uitkwam! Eén van vier identieke herenhuizen aan een brede laan met bomen, groot genoeg om ook een architectenbureau in onder te brengen.

Stadstuin

Wat ze er zo leuk aan vonden, los van de buurt? De antieke charme – de sierlijsten, de mozaïekvloer in de inkomhal, de oude parketvloer in de woonkamer. De indrukwekkende plafondhoogtes en de grote ramen met uitzicht. Zoals vaak in dit soort woningen, was er achter de drie aansluitende vertrekken nog een keuken aangebouwd. “Het huis was gewoon perfect voor ons. We zijn erg gesteld op deze wijk en we hebben een mooie stadstuin op het zuiden, zonder inkijk, met een weelderige plantengroei. Een geweldige setting in het midden van de stad!”, vindt de architect.

Tweede huid

Met het oog op een luchtige integratie in het binnenblok ontwierp de architect een houten ‘kist’ met aluminium kaders waarop doeken zijn gespannen die ritme geven aan het volume. Een tweede huid die de homogeniteit van de constructie benadrukt door de grote kantoorramen aan het oog te onttrekken. “Er waren twee grote uitdagingen”, zegt de architect. “Enerzijds hadden we grote ramen nodig om zoveel mogelijk licht binnen te trekken. Anderzijds moesten we ons beschermen tegen de zon en rechtstreekse inkijk. Het was immers niet de bedoeling dat mijn klanten ongestoord in mijn privétuin zouden kunnen kijken. De opengewerkte stof voldoet aan al deze eisen. Ze verleent een gevoel van massa en eenheid aan het totale volume, terwijl de indruk toch luchtig blijft.”

Tekst Anne-Catherine De Bast
Foto’s Laurent Brandajs

Lees de volledige reportage in het zomernummer van Ik ga Bouwen (nr. 422).

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels