In het teken van duurzaamheid

Ramen, deuren en poorten

De nieuwste ramen presteren niet alleen erg goed op het vlak van isolatie, maar dragen ook duidelijk hun steentje bij tot een duurzame woning.

De nieuwste ramen presteren niet alleen erg goed op het vlak van isolatie, maar dragen ook duidelijk hun steentje bij tot een duurzame woning. Controle van het binnenklimaat, toegankelijkheid en energieproductie zijn enkele leidraden die de ontwikkeling van nieuwe producten hebben gestuurd.
De meest courante materialen voor buitenschrijnwerk zijn hout, pvc en aluminium en in iets mindere mate staal. Elk materiaal heeft zijn eigen, typische kenmerken en ook de prestaties op het vlak van thermische isolatie, akoestiek, ventilatie en veiligheid worden steeds prominentere argumenten.

Er zijn onderling wel wat verschillen tussen de materialen, maar die zijn – letterlijk – op het eind van de rekening relatief beperkt. De prijsklassen liggen immers steeds dichter bij elkaar en, op staal na, kunt u tegenwoordig geen materiaal meer kiezen dat duidelijk goedkoper of duurder is dan het andere.

Aan de basis van de bestaande prijsverschillen liggen veeleer de opties waarvoor de bouwheer kiest: de gewenste prestaties, de oppervlakte van de ramen, de vorm, de draairichting… Naast die ‘klassieke’ opties stellen we vast dat de huidige markt ook tal van nieuwe opties voorstelt die van een raam een complex element maken dat ook een meer algemene duurzame oplossing moet aanbieden.

Thermische en akoestische isolatie Een raam bestaat uit drie grote onderdelen: de profielen, het glas en het beslag. Willen we de thermische en akoestische isolatieprestaties van een raam verbeteren, dan moeten we dit doen op het niveau van een of meerdere van deze drie onderdelen. Ja, zelfs het beslag kan hierbij een rol spelen.

Raambeslag met meerdere sluitpunten, dat oorspronkelijk werd ontwikkeld ter verhoging van de veiligheid en om ramen met grotere afmetingen mogelijk te maken, heeft ook aanzienlijk bijgedragen tot een vermindering van tocht tussen het vaste raamkader en de openslaande vleugels omdat ze een betere dichting tussen beide garandeert wanneer het raam gesloten is.

Maar de isolatiewaarde van een raam hangt vooral af van het glas dat werd gebruikt, om de eenvoudige reden dat het glas in het volledige raam in verhouding meer oppervlakte beslaat dan de profielen. Daarom moeten de prestaties van een raam altijd berekend worden op het geheel, met andere woorden op het schrijnwerk en het glas samen, omdat die prestaties veel representatiever zijn.

Ondanks het belang van het glas in de totale isolatiewaarde van een raam, stellen we vast dat complementair met het beslag ook de raamprofielen en accessoires positief geëvolueerd zijn op het vlak van thermische, maar ook akoestische isolatie (een goede dichting is ook een cruciale factor om hinderlijke geluiden buiten te houden).

Daardoor beantwoorden de nieuwste ramen tegenwoordig moeiteloos aan de vereisten van de energieprestatieregelgeving op het vlak van thermische isolatie.

Hout heeft door zijn specifieke celstructuur een goede isolatiewaarde, pvc scoort even goed. Aluminium is op vlak van isolatie de jongste decennia aan een serieuze inhaalbeweging bezig, vooral dankzij de ontwikkeling van het driekamersysteem. Want inderdaad, fabrikanten van raamprofielen hebben de afgelopen jaren kosten noch moeite gespaard om beter isolerende technieken te ontwikkelen. Een overzicht van de belangrijkste innovaties.

Hout
Dankzij de beweging van duurzame ontwikkeling heeft hout opnieuw de erkenning gekregen die het verdient. Hout is immers hét duurzame materiaal bij uitstek, beschikbaar in verschillende soorten die elk hun eigen technische kenmerken vertonen.

Het was dan ook een logische evolutie dat men verschillende soorten hout, waaronder zelfs kurk, in één en hetzelfde profiel ging combineren. Zo bestaan er tegenwoordig raamprofielen in gelamineerd hout, samengesteld uit drie of vier latten van dezelfde of verschillende houtsoorten die onder druk verlijmd worden.

De belangrijkste voordelen: een grotere dimensionale stabiliteit en een betere thermische isolatiewaarde.

De huidige profielen in hout zijn eveneens beter aangepast om een groter gewicht, zoals dat van drievoudige beglazing, te kunnen dragen. Bovendien kan men, door het glas langs buiten te plaatsen en af te werken met een kap in aluminium, in één handeling twee aspecten van het raam verbeteren: de luchtdichtheid, dankzij de afwezigheid van glaslatten aan de binnenzijde, en het onderhoud van de buitenkant wegens de kap in gelakt aluminium dat de houten profielen beschermt.

Ramen bestemd voor passiefhuizen behalen tegenwoordig een Uw-waarde van 0,63 W/m²K. Die ramen bestaan uit een profiel dat hout aan de binnenzijde combineert met een aluminium kapje aan de buitenzijde, en een centrale kern van een thermisch isolerend schuim.

Om tot dergelijke prestaties te komen, zijn deze ramen verder uitgerust met drievoudige, isolerende beglazing in combinatie met enkelvoudige beglazing aan de buitenzijde. In de ruimte tussen beide bevindt zich de zonwering.

Pvc

Maar ook de fabrikanten van raamprofielen in pvc hebben niet stilgezeten en nieuwe mogelijkheden ontwikkeld om het warmteverlies via raamkaders nog meer te beperken. Resultaat: het ontstaan van de generatie raamprofielen met 8 luchtkamers.

Het (lucht-)kamersysteem is in feite een thermische onderbreking. Dit wil zeggen dat de lucht in die kamers dient als buffer. De koude lucht van de buitenkamer raakt de warme lucht van de binnenkamer niet, en dus is er minder warmte-uitwisseling (lees: -verlies). Die onderbreking is aan de buitenkant uiteraard niet zichtbaar.

In showrooms worden wel vaak doorsneden getoond van raamprofielen – net alsof het profiel is doorgezaagd – en daarop kunt u de kamers of thermische onderbreking wél duidelijk zien.

Zijn de 8-kamerprofielen een eindpunt of zal iemand nóg beter doen? We moeten wel realistisch blijven: het warmteverlies naar buiten of het binnendringen van de koude via de profielen wordt weliswaar afgeremd door een resem van achter elkaar liggende tussenwanden, maar wanneer die wanden zich te dicht op elkaar bevinden, dan ontstaat er toch een warmte-uitwisseling tussen de wanden, en is er van een remmend effect geen sprake meer.

Indien men dus het aantal kamers opdrijft, moeten de profielen ook breder gemaakt worden indien men de prestaties van het raamkader wenst te verbeteren.

Naast het aantal kamers is ook het verstevigingselement dat binnenin het profiel zit, aan evolutie onderworpen. Zo werd in sommige raamprofielen de traditionele, buisvormige versteviging vervangen door twee metalen plaatjes, respectievelijk aan de binnen- en buitenzijde van het raamkader.

De beide plaatjes worden dus op een behoorlijke afstand van elkaar geplaatst en worden van elkaar gescheiden door meerdere kamers in pvc, zodat de warmte of koude niet van het ene plaatje op het andere kan overgedragen worden.

Aluminium
Om de thermische prestaties van hun producten nog te verbeteren, zijn fabrikanten van aluminium raamprofielen sinds enkele jaren overgestapt naar het systeem van 3-kamerprofielen. Twee aluminium kamers, respectievelijk aan de binnen- en de buitenkant, worden met assemblagestukken aan elkaar gemonteerd tot een kader.

Door de creatie van een tweede kamer (de buitenste), konden langere strips – in pvc maar vooral in met glasvezel versterkt polyamide – gebruikt worden waardoor een tussenkamer ontstaat die een echte meerwaarde op het vlak van isolatie biedt, zonder echter afbreuk te doen aan de stabiliteit van het raam.

De opmerkelijke verbeteringen op thermisch vlak worden enerzijds bekomen door een opdeling van de middelste kamer (de isolerende kamer) door middel van lange, kamvormige strips, aangevuld met een gesegmenteerde middendichting.

Anderzijds wordt het isolatievermogen verbeterd door de segmentatie van de ruimte tussen de beglazing en het profiel door middel van een EPDM-rubber met ‘tandjes’ waartussen kleine luchtkamers ontstaan.

(Sofie De Vriese/Eric Cloes)

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels