Bekijk de galerij

Loft in de hoogte

Bouwmethodes, Ruwbouw

Toen de eigenaars, een stel dynamische veertigers, deze woning betrokken, bestond ze uit een woonhuis uit begin van vorige eeuw en een gelijkvloerse achterbouw uit de jaren tachtig. Door toevoeging van een volume, uitbreiding van de zolderverdieping met een dakkapel en herindeling van de ruimtes maakte architect Nicolas Blondeel er een coherent geheel van.

Strak De opdrachtgevers wensten het geheel te renoveren tot een strakke, moderne woning in zwart en wit, zonder liflafjes maar met hier en daar een kleuraccent. Ze benadrukten de architect dat er een verbinding moest komen tussen de oorspronkelijke woning en de achterbouw en dat ze van pure, onbewerkte materialen hielden. Ten slotte droomden ze ook van een trap met zwevende treden.

Onevenwichtig

Door de ongewone indeling was het gebruik van de ruimtes alles behalve evenwichtig. Het actieve leven speelde zich af in de achterbouw, maar om te slapen of te douchen moesten de bewoners doorheen de praktijkruimte via de trap naar de verdieping(en) in het oude huis. Ook het toilet stond in dat voorste gedeelte.

Wat de zolderverdieping betreft, die wilden de eigenaars initieel alleen wat opknappen om er hun slaapkamer in te richten. Ze wensten zich vooral te concentreren op de leefruimte en de inkom. Maar architect Blondeel had al vrij snel in de gaten dat de zolder en het dak in een heel slechte toestand verkeerden: “Het zou een hoop geld kosten om dat allemaal weer in een goede staat op te knappen.”

Inwisselbaar

Toen bleek dat het dak beter niet hersteld maar vervangen werd, ontwierp de architect een totaal nieuw concept, tot grote tevredenheid van de eigenaars. Hij tekende een woning met inwisselbare ruimtes. De dienst stedenbouw stond toe om op de achterbouw een extra verdieping te plaatsen en er dus een duplex van te maken, en om het achterste gedeelte van het zadeldak te vervangen door een groot ‘dakkapel’. De nieuwe volumes werden uitgevoerd in houtskeletbouw. Zowel de dakkapel als de duplexverdieping kregen een panoramisch raam.

Op de eerste verdieping van het huis bevinden zich nu de badkamer, een dressing en een open bureau. In de duplex werd een slaapkamer ingericht. De zitruimte bevindt zich nu op de zolderverdieping omdat het nieuwe raam een weids uitzicht biedt over het glooiende Pajottenland. Het is echter perfect mogelijk om van de zitruimte een slaapkamer te maken en omgekeerd. Ook het bureau kan zonder noemenswaardige ingreep een andere functie krijgen.

Afgebakend geheel

De grijze betontegels die doorlopen van de grond tot aan de dakrand van de oorspronkelijke achterbouw vormen een mooi afgebakend geheel. De tegels op de grond voor de inkomdeur vormen een soort plein dat benadrukt dat de ruimte bij de woning hoort. Zonder die betontegels zou het lijken dat die ruimte meer bij het publieke domein dan bij de woning hoort en zou al gauw de neiging ontstaan om ze af te bakenen met bijvoorbeeld een haag of rijen helmgras.

Nadat beslist was om de gevels en de grond met betontegels te bekleden, rees de vraag of de woning er niet te grauw zou gaan uitzien met al dat beton. Daarom stelde de architect voor om de houtskeletbouw af te werken met cortenstaal. De roestbruine kleur van dat materiaal zorgt voor een perfect contrast met het grijze beton.

Agnes MusLees de volledige tekst in het nieuws magazine (nummer 357) op pagina 10-17)

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels