Bekijk de galerij

Maximale formule in een minimale ruimte

Nieuwe appartementen en loften

Een ruimte met beperkingen wordt getransformeerd tot een open loft.

Krachtlijnen (volgens de architecten)

1. Een woonprogramma aangepast aan de locatie. 2. De optimale benutting van de ruimte. 3. De losstaande sanitaire cel, een ideale oplossing voor deze locatie.

Ontwerp

Stekke + Fraas architecten – 02 648 49 35

Aanvankelijk was er een open plateau van 113 m², in een vroeger industrieel gebouw dat omgevormd werd tot woningen. De naam ‘La Briqueterie’ verwees niet naar vroegere activiteiten in een steenbakkerij, maar naar een verkeersader met diezelfde naam. Het enorme complex uit de jaren 1900 werd gebouwd voor chocoladefabrikant Derbaix Frères. In die tijd floreerde die sector in Laken. De zoetekauwen moesten plaats ruimen voor een verhuisfirma, die het pand op haar activiteiten afstemde. Begin 2000 maakte het complex met een typische industriële architectuur uit het begin van de 20ste eeuw, op een steenworp van Turn & Taxis, het voorwerp uit van een opwaarderingsproject in de woningbouw.

Een tijdelijke samenwerking tussen Bernard Delwarde, CF Architecture sprl en Carlos Florin nam die taak op zich. De flats werden casco opgeleverd: ruwbouw, aangelegd terras, technische koker voor de toevoer van water, gas, elektriciteit en de afvoer van afvalwater.

Beperkingen inspireerden het project

Toen namen de Brusselse architecten Stekke en Fraas het over, voor rekening van een jonge eigenaar die voor de charme van de locatie was gezwicht. Volgens die laatste had de locatie drie grote troeven: de nabijheid van een park en van een metrostation én de aanwezigheid van een (bovendien gunstig georiënteerd!) terras. Daarenboven ging het om een pand met een authentieke industriële esthetiek, open maar met potentieel om aparte ruimtes te creëren, en voldoende oppervlakte aan een haalbare prijs.

Hun cliënt wilde er een loft met één slaapkamer in inrichten. Gelukkig konden die minimale wensen in een vrij complexe ruimte worden waargemaakt. Het open plateau creëert niet alleen doorkijken aan weerszijden, maar vormt ook een ruimte die zich volledig in de lengte uitstrekt met centraal een vrij donker gedeelte. Bij het optrekken van scheidingswanden moest met de lichtinval sowieso rekening worden gehouden. De indeling werd trouwens gedeeltelijk ingegeven door de ligging van de technische koker, de leidingen en het terras.

Ook de oriëntatie maakte de keuze voor bepaalde vertrekken logisch. De complexe vorm van het perceel en de positie van de inkomdeur maakten het er niet makkelijker op. Ook het mede-eigenaarschap zette een rem op bepaalde mogelijkheden. Zo moesten gevels en (aluminium) ramen onaangeroerd blijven, kregen gietijzeren elementen een laagje brandwerende verf, mocht de maximale belasting van de bestaande vloerplaat absoluut niet worden overschreden en moest de geluidsisolatie van de vloer worden opgevoerd. Daartoe werd gebruik gemaakt van een lichte dekvloer (in argex) waarvan de dikte tot een strikt minimum werd beperkt (samenstelling: technische egalisatielaag/akoestische isolatielaag met opstaande randen/zwevende dekvloer als afwerking/vloerbedekking in hout en staal).

Laure Eggericx

De volledige tekst en plannen vindt u in nummer 346 van Ik ga bouwen, dat momenteel in de boekhandel ligt.

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels