Opinie: Foute antwoorden

Opinie: Foute antwoorden

Actualiteit

Energie-efficiëntie, comfortabel wonen, de nood aan 'buiten leven'... Een juiste balans vinden tussen comfort, esthetiek, betaalbaarheid en ecologie is binnen een nieuwbouwproject niet altijd eenvoudig, zo blijkt.

Elke koerswijziging blijft lastig om mee om te gaan, zoveel is duidelijk. Terwijl natuurlijke elementen zoals de klimaatopwarming en de Covid-19-pandemie ons er samen toe aanzetten onze levensstijl en manier van bouwen te herzien, blijven velen vastgeroest in hun oude gewoonten. Zo presenteerde een architect tijdens een recente vergadering van de Commission consultative de l’aménagement du territoire et de la mobilité (CCMTA – Adviescommissie voor ruimtelijke ordening en mobiliteit) in mijn stad zijn vastgoedproject voor een vijftigtal appartementen en een tiental huizen. Opzet: de aanwezige burgers ervan overtuigen dat zijn project kwalitatief in orde was en dat een gunstig advies van de Commissie bijgevolg verantwoord zou zijn.  

Over het geheel genomen had het project bepaalde kwaliteiten, maar in de vraag- en antwoordronde liep het mis. Op de vraag naar de energieprestaties van de woningen was het antwoord kort en bondig: “We respecteren de normen”, zonder verder commentaar. Op de bijkomende vraag waarom de Q-ZEN-norm, die vanaf 1 januari aanstaande verplicht is in Wallonië, niet als referentienorm was gebruikt, sloeg het foute antwoord in als een bom: “Door de daaruit voortvloeiende meerprijs zouden de woningen niet langer toegankelijk zijn voor het merendeel van de mensen”. Dus, als we het goed begrijpen, zullen de minder gegoeden een appartement kunnen kopen dat niet langer aan de normen voldoet en voor de rest van zijn levensduur te veel energie zal verbruiken. Met een lagere marktwaarde als gevolg…

Zolang bepaalde ontwikkelaars en architecten hun verantwoordelijkheid blijven afschuiven met argumenten die geen steek houden, en zolang lokale overheden geen duidelijke stelling nemen om de huisvesting anders aan te pakken, zal het allicht nog lang duren eer er verandering komt.

Bovendien, terwijl “buiten leven” steeds hoger op ons verlanglijstje staat – de vraag naar een tuin of terras is verdubbeld sinds het begin van de gezondheidscrisis – bekleedden onbruikbare balkons een prominente plaats in het project. Toen ik mijn verbazing daarover uitte, kreeg ik de volgende (foute) antwoorden: “Ons project is ontworpen vóór de gezondheidscrisis” en “de gedelegeerde ambtenaar van het Gewest is geen voorstander van uitkragende terrassen, en ingebouwde terrassen gaan ten koste van de woonoppervlakte binnen…”. Die antwoorden rechtvaardigen geenszins de ongelukkige architecturale keuze. Een balkon waar niemand iets aan heeft, is een totaal nutteloze kost; terwijl de ontwikkelaar de appartementen wel “met buitenruimte” zal verkopen.

Zolang bepaalde ontwikkelaars en architecten hun verantwoordelijkheid blijven afschuiven met argumenten die geen steek houden, en zolang lokale overheden geen duidelijke stelling nemen om de huisvesting anders aan te pakken, zal het allicht nog lang duren eer er verandering komt. Dat is dan weer in het nadeel van het merendeel van de mensen die we net beweren te dienen…

Eric Cloes
Hoofdredacteur

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels