Vijf tendensen en hun impact op de Belgische vastgoedmarkt

Immo, Nieuws

Vastgoedbureau Century 21 stelt vijf tendensen vast in de Belgische vastgoedsector, die elk een impact zullen hebben op de toekomst van onze huizenmarkt.

Vastgoedbureau Century 21 stelt vijf tendensen vast in de Belgische vastgoedsector, die elk een impact zullen hebben op de toekomst van onze huizenmarkt.

Groeiend aantal eenoudergezinnen vindt de weg naar appartementen
Sinds 1960 is het aantal huwelijken in ons land dat eindigde in een echtscheiding flink gestegen. Zo liepen in 2009 maar liefst twee op de drie huwelijken mis. Tal van eenoudergezinnen zoeken nadien een nieuwe stek. En dat heeft zo zijn gevolgen op de vastgoedmarkt, waarbij vooral appartementen met gemiddeld twee tot drie slaapkamers in trek zijn bij eenoudergezinnen.

“De gezinswoning is vaak te groot en te duur om er alleen met de kinderen in te blijven wonen. Zeker in geval van co-ouderschap biedt een appartement met gemiddeld twee tot drie slaapkamers een betaalbaar alternatief”, licht Mathieu Verwilghen, General Manager CENTURY 21 Benelux, toe. “Opvallend is dat ook steeds vaker mannelijke eenoudergezinnen een appartement zoeken. Daar waar in het verleden het hoederecht automatisch aan de moeder werd toegewezen, komen co-ouderschap of het verwerven van het hoederecht door de papa steeds vaker voor.”

Toenemend aantal vastgoedtransacties Medioren – actieve, hoger opgeleide Belgen tussen 46 en 64 – en senioren – 65-plussers – kiezen niet langer meer voor de typische open of halfopen bebouwing met gemiddeld drie tot vier slaapkamers en een tuin. Steeds vaker verkopen ze op vroegere leeftijd hun veel te groot geworden woning. Met de inkomsten uit deze verkoop begeeft de hedendaagse medior/senior zich opnieuw op de vastgoedmarkt en schaft hij zich bijvoorbeeld een (luxe)appartement aan, bij voorkeur in de omgeving van het verkochte huis, of kiest hij ervoor om een kleinere woning te huren.

“De ouderen van onze maatschappij lassen een tussenstap in en gaan niet rechtstreeks meer van hun huis naar een rusthuis of service flat. Ze begeven zich nogmaals op de vastgoedmarkt. Doordat een deel van de verkregen som geld besteed wordt aan een nieuwe woonst, houden ze een appeltje voor de dorst achter de hand. Dit appeltje kan dan dienen om de kinderen financieel te ondersteunen, al dan niet in de aankoop van een woning, kan worden geïnvesteerd in een tweede verblijf in het buitenland of besteed worden aan toekomstige woonbehoeften. Vastgoed meerdere keren in een leven kopen en verkopen wordt schering en inslag, aangezien niet enkel medioren/senioren maar ook jongeren afstappen van de idee om één keer een grond, appartement of huis te kopen en het daar bij te laten”, stelt Mathieu Verwilghen.

Kleinere woningen

Een huis met gemiddeld drie ruime slaapkamers (14 m³), een ruime leefruimte (40 m²), twee badkamers, een inkomhal, een tuin en een garage, het is de droom van elk Belgisch gezin. Toch komt ook hier stilaan verandering in: ruim wonen is niet meer voor ieder van ons weggelegd, en niet enkel doordat de Belgische bevolking elk jaar gestaag groeit.

In de stad slinkt de gemiddelde woonoppervlakte van appartementen naar 70m². Ook in de randgemeenten en op het platteland wint kleiner wonen aan belang en daalt de gemiddelde bewoonbare oppervlakte significant.

“Daar waar de gemiddelde bewoonbare oppervlakte 15 jaar geleden nog 129m² betrof, bedraagt deze nu gemiddeld 105m². Niet alleen is de beschikbare oppervlakte beperkt en dienen we dus kleiner te bouwen en te wonen, ook de hoge energieprijzen, vele vereiste certificaties en nieuwe reglementeringen zoals passief wonen in Brussel, spelen hier een belangrijke rol, en brengen een prijskaartje met zich mee. Kleiner wonen biedt dan vaak een oplossing, zonder dat het beschikbare budget in het gedrang komt.”

Taalgrens niet langer een onoverkomelijke barrière

Waals-Brabant, Henegouwen, Luik, … allemaal Waalse provincies met steden en randgemeenten als Edingen, ‘s Gravenbrakel, Eigenbrakel, Lasne, … die zich relatief dicht tegen Brussel bevinden, hetzij in afstand, hetzij in het verplaatsingscomfort dat ze bieden door minder drukke autowegen of makkelijkere verbindingen met het openbaar vervoer. Niet verwonderlijk dus dat deze sinds een paar jaar aan populariteit winnen onder Vlamingen en Brusselaars.

Daar waar kandidaat-kopers in het verleden de taalgrens bijna uitsluitend overtrokken omwille van werkgerelateerde redenen, vormen vandaag ook andere redenen belangrijke drijfveren. “De goedkopere prijzen voor gronden en huizen spelen hier een significante rol. Nieuw samengestelde gezinnen vinden in de Brusselse binnenstad moeilijk een woning die én aan hun voorwaarden voldoet én betaalbaar is. Daarnaast kiezen jonge gezinnen er steeds vaker voor om zich in randgemeenten te vestigen. Ook het verkeer vormt een toenemende drijvende factor: het traject Luik – Brussel duurt bijvoorbeeld minder lang dan het traject Gent – Brussel.”

Alternatieve financiële oplossingen helpen jonge kandidaat-kopers op weg naar eerste vastgoed

De bank- en economische crisis hebben de grote financiële instellingen genoopt tot zeer strikte houdingen, wat de toegang tot de vastgoedmarkt voor tal van jonge kandidaat-kopers bemoeilijkte. De alternatieve oplossingen van kleinere financiële instellingen bieden voor jonge kandidaat-kopers vaak soelaas. Dankzij deze meer op maat gemaakte oplossingen, slagen jonge kandidaat-kopers erin om de weg naar hun eerste vastgoed te verwerven.

“We merken dat jonge kandidaat-kopers niet meer meteen hun droomwoning kopen. Vaak beschikken zij hiervoor niet over het nodige startkapitaal. Dankzij de minder strikte houding van (kleinere) financiële instellingen die aan kandidaat-kopers die niet meteen over 20% à 30% van de verkoopprijs beschikken financieringsmogelijkheden bieden, kunnen zij toch een eerste aankoop doen”, aldus Mathieu Verwilghen.

“Na een aantal jaar, in functie van nieuwe familiale omstandigheden zoals gezinsuitbreiding of in functie van gewijzigde professionele omstandigheden, begeeft deze groep zich opnieuw op de vastgoedmarkt om een nieuwe woning te kopen, in functie van nieuwe levensomstandigheden. Voeg hier een groeiende groep eenoudergezinnen en nieuw samengestelde gezinnen aan toe die op zoek zijn naar een nieuwe woonst, medioren/senioren die hun grote gezinswoonst inruilen voor iets kleiner en dan krijg je al snel de tendenzen die de vastgoedmarkt de komende jaren zullen kleuren: een stijgende vraag naar appartementen en kleinere woningen, een toenemende interesse in bepaalde Waalse steden en gemeenten en een stijging van de turn-over aangezien de Belg noodgedwongen minder honkvast is geworden”, concludeert Mathieu Verwilghen.

(RDM)

Niet gevonden wat je zocht?

Probeer het nogmaals in onze zoekmachine.

Gerelateerde artikels